Yusuf Ziya Ortaç Şiiri| Bir Selvi Gölgesi..

yusuf ziya ortac siiri Yusuf  Ziya Ortaç Şiiri| Bir Selvi Gölgesi..

Ruhumu bu çarmıha kendi elimle gerdim: 
Bir nebi ızdırabı kaynıyor her yerimde. 

Ölüm, siyah bir tütsü akıyor gözlerimde; 
Ağladığım her nefesi son nefes gibi verdim! 

Neşeler, ihtiraslar, arzular, artık gidin: 
Kahkahalar içimde kaynayan birer zakkum 
Işıklar, gozlerime serpilen bir avuç kum! 

Bir selvinin gölgesi :Son cenneti ümidin… 
Bir selvinin gölgesi: Kırk yılın son emeli, 

Son hıçkırık bu selvi gölgesinde dinecek; 
Son damla yaş bu selvi gölgesine sinecek 
Alnımı okşayınca ölümün anne eli.

Yusuf  Ziya Ortaç.

SohbetKedisi| Şiir

SohbetKedisi.Com admin